Man at Sea – Κωνσταντίνος Γιάνναρης (2011) [Κριτική]

Man at Sea (2011) 01
Μετά από τον μακροχρόνιο χωρισμό που ακολούθησε το θάνατο του γιου τους, ο Άλεξ και η Κέιτ συναντιούνται ξανά στο δεξαμενόπλοιο Sea Voyager. Την ίδια μέρα, ο Άλεξ σώζει 30 έφηβους μετανάστες που έχουν ναυαγήσει μεσοπέλαγα. Ο ιδιοκτήτης της σχεδόν χρεοκοπημένης πλοιοκτήτριας εταιρίας, πιέζει τον Άλεξ να λύσει το θέμα άμεσα, αλλά κάθε προσπάθειά του οδηγεί σε αδιέξοδο. Κι ενώ κάποια μέλη του πληρώματος δημιουργούν στοργικούς δεσμούς με τα παιδιά- ανάμεσά τους και η Κέιτ, που δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στη μητρότητα- οι περισσότεροι θεωρούν ότι οι «επισκέπτες» τους έχουν κάνει κατάχρηση της φιλοξενίας τους. Αδυνατώντας να χειριστεί την αυξανόμενη ένταση και επηρεασμένος από το χαμό του γιου του, ο Άλεξ προχωρά σε μια σειρά από λάθος ενέργειες. Τελικά, οι καταστάσεις τον καλούν να δείξει θάρρος και να ξεπεράσει τον εαυτό του.

Η ταινία που δίχασε κοινό και κριτικούς, προκαλώντας αμφιλεγόμενες αντιδράσεις, το «Man at Sea» του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, παρουσιάζεται με νέο μοντάζ, στις κινηματογραφικές αίθουσες.
61st Berlin Film Festival – Man at Sea Press Conference
Το «Man at Sea», έκανε την πρεμιέρα του τον Φεβρουάριο του 2011 στο Φεστιβάλ του Βερολίνου ως επίσημη συμμετοχή στο Panorama Special. Η ανταπόκριση που είχε η ταινία στην πρώτη της προβολή από τον Ελληνικό και διεθνή Τύπο, αλλά και από το κοινό του Φεστιβάλ, οδήγησαν τον σκηνοθέτη να ξαναμοντάρει την ταινία και να παρουσιάσει την τελική της μορφή σε directors cut τον Νοέμβριο του 2011 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου είχα την ευκαιρία να την παρακολουθήσω.

Το δεξαμενόπλοιο Scottish Bard, που χρησιμοποιήθηκε, δίνει μια αίσθηση σκληρότητας, πόνου, αλλά και αλήθειας. Ουσιαστικά το πλοίο, είναι η μικρογραφία μιας κοινωνίας, με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται. Παρά το γεγονός, ότι η ταινία πραγματεύεται έξυπνα και με πρωτοτυπία, ένα επίκαιρο γεγονός, ωστόσο το φιλμ δεν καταφέρνει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, χάνοντας δυστυχώς την ευκαιρία, να διεισδύσει σε βάθος και με αξιοπρέπεια, σε ένα ιδιαίτερο δύσκολο και σοβαρό πρόβλημα, όπως αυτό της μετανάστευσης, αλλά και της πειρατείας.

«Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης, πριν προκαλέσει τον θεατή προκαλεί πρώτα τον ίδιο του τον εαυτό», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Εϊπίδης προλογίζοντας την έκδοση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη, με αφορμή το αφιέρωμα στο έργο του σκηνοθέτη. «Το σινεμά του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, ακραίο, ρεαλιστικό, ισορροπεί στο τεντωμένο σκοινί της ανθρώπινης πραγματικότητας. Χωρίς δικλίδες ασφαλείας, διεισδύει σε δυσλειτουργικούς μικρόκοσμους, αποδομώντας στερεότυπα, εγείροντας ερωτήματα που ξεφεύγουν από τα προφανή. Θέματα ταυτότητας, φύλου και φυλής, η μετανάστευση, ο «ξένος», η οικογένεια, βρίσκονται στο στόχαστρο του δημιουργού, καθρεφτίζοντας έναν κόσμο μακριά από ωραιοποιήσεις κι εύκολους συναισθηματισμούς», καταλήγει ο Δημήτρης Εϊπίδης.
Man at Sea (2011) 04
Το Man at Sea, παραγωγή της Highway Productions, έχει αποσπάσει το Βραβείο Rotary International στο 12ο European Film Festival στο Lecce της Ιταλίας, καθώς και το Βραβείο Φωτογραφίας στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2012.

Τα γυρίσματα, έλαβαν χώρα σε ένα πολύ ιδιαίτερο και υποβλητικό περιβάλλον, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται σε ένα δεξαμενόπλοιο. Για το λόγο αυτό, επιλέχθηκε το Scottish Bard της εταιρίας Merchant Marine Management, στη Δραπετσώνα.

Ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Γιάνναρης επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, μετά τις ταινίες του: Όμηρος (2005), Δεκαπενταύγουστος (2001) , Κοντά στον Παράδεισο (3 Steps to Heaven) (1995) και Από την άκρη της πόλης (1998) με μια ιδιαίτερη και επίκαιρη ταινία, για την οποία ο ίδιος λέει:
«Είμαι πολύ χαρούμενος που πραγματοποιείται μια ιδέα που ξεκίνησε πριν από 4 χρόνια και που επιτέλους μετά από πολλούς μήνες άρχισαν τα γυρίσματα. Έχουμε ένα εξαιρετικό μείγμα ηθοποιών και μη ηθοποιών που δουλεύουν πολύ αρμονικά κάτω από τρομερή πίεση και έχουμε όλοι τον διακαή πόθο να ολοκληρωθεί η ταινία».

«Το δεξαμενόπλοιο Scottish Bard, δίνει μια αίσθηση σκληρότητας, πόνου, αλλά και αλήθειας. Το πλοίο αυτό είναι η μικρογραφία μιας κοινωνίας. Η ζωή τους μέσα στο καράβι (και αντίστοιχα σε μια πόλη) δοκιμάζει τις αντοχές τους, επαναπροσδιορίζει τη σχέση τους με τον εαυτό τους και τους άλλους. Το καράβι σαν σκηνικός χώρος παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην ταινία. Η φόρμα του, η αρχιτεκτονική του, το ίδιο το όχημα φιλοξενεί ψυχές. Οι σκληρές φόρμες, οι μικροί χώροι για αυτούς που ανεβαίνουν εδώ συμβολίζουν την πολυπόθητη ελευθερία και ευημερία. Παρόλα αυτά το ίδιο το αντικείμενο που συμβολίζει την ελευθερία, την αναιρεί κιόλας», δηλώνει ο σκηνογράφος της ταινίας Γιώργος Γεωργίου.

Έτος: 2011 | Xώρα: Ελλάδα | Διάρκεια: 92 λεπτά | Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γιάνναρης | Σενάριο: Κωνσταντίνος Γιάνναρης | Παίζουν: Αντώνης Καρυστινός, Θεοδώρα Τζήμου, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης

About these ads

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s